Clippings

  • Το ποδήλατο του ΔημητÏ?άκη

    Posted Apr 17th, 2004 in Clippings With | Comments Off

    ΠήÏ?α αυτό το mail που θεώÏ?ησα αÏ?κετά αστείο… Διαβάστε το.

    Ο μικÏ?ός ΔημητÏ?άκής μπήκε στην κουζίνα όπου η μαμά του ετοίμαζε βÏ?αδινό.
    Πλησίαζαν τα γενέθλια του και σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιÏ?ία να πει στη μαμά του τι δώÏ?ο ήθελε.

    “Μαμά”, είπε ο ΔημητÏ?άκης “θέλω ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου”.

    Ο μικÏ?ός ΔημητÏ?άκης ήταν ένας φασαÏ?τζής του κεÏ?ατά. Και στο σχολείο και στο σπίτι όλο μπελάδες δημιουÏ?γοÏ?σε. Έτσι λοιπόν η μαμά του τον Ï?ώτησε αν πιστεÏ?ει ότι το δικαιοÏ?ται το δώÏ?ο.

    “Φυσικά”, είπε ο μικÏ?ός.

    Η μαμά του, χÏ?ιστιανή γυναίκα, ήθελε να βάλει τον γιο της να σκεφτεί τη συμπεÏ?ιφοÏ?ά του όλον τον χÏ?όνο που είχε πεÏ?άσει. Έτσι του είπε να πάει στο δωμάτιό του και να σκεφτεί πως φέÏ?θηκε όλους τους μήνες από τα Ï€Ï?οηγοÏ?μενα γενέθλιά του. Και μετά, του είπε, να γÏ?άψει ένα γÏ?άμμα στο θεοÏ?λη και να εξηγεί γιατί αξίζει το ποδήλατο!.

    Έτσι ο μικÏ?ός ΔημητÏ?άκης πήγε στο δωμάτιο του και άÏ?χισε να γÏ?άφει:

    ΓÏ?άμμα Î Ï?ώτο

    Αγαπητέ ΘεοÏ?λη

    Ήμουν πολÏ? καλό παιδί φέτος και θα ήθελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
    Το Ï€Ï?οτιμώ κόκκινο.

    Ο φίλος σου,

    ΔημητÏ?άκης

    Ο ΔημητÏ?άκης όμως ήξεÏ?ε ότι αυτά που έγÏ?αψε δεν ήταν αλήθεια. Δεν ήταν και τόσο καλό παιδί.
    Έτσι, έσκισε το Ï€Ï?ώτο γÏ?άμμα και ξανάÏ?χισε.

    ΓÏ?άμμα ΔεÏ?τεÏ?ο

    Αγαπητέ ΘεοÏ?λη

    Είμαι ο φίλος σου ο ΔημητÏ?άκης.
    Ήμουν καλό παιδί φέτος και θα ήθελα ένα κόκκινο ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

    Σ’ ευχαÏ?ιστώ,
    Ο φίλος σου,

    ΔημητÏ?άκης

    ΉξεÏ?ε όμως ότι οÏ?τε αυτό ήταν αλήθεια. Έτσι, έσκισε και αυτό το γÏ?άμμα και ξανάÏ?χισε.

    ΓÏ?άμμα ΤÏ?ίτο

    Αγαπητέ ΘεοÏ?λη

    Ήμουν εντάξει τη χÏ?ονιά που πέÏ?ασε.
    Θα ήθελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

    ΔημητÏ?άκης

    Ο ΔημητÏ?άκης ήξεÏ?ε ότι οÏ?τε αφτό το γÏ?άμμα μποÏ?οÏ?σε να στείλει στο Θεό.

    Έτσι έγÏ?αψε το…

    ΤέταÏ?το ΓÏ?άμμα

    Θεέ

    ΞέÏ?ω ότι δεν ήμουν καλό παιδί φέτος.
    Λυπάμαι Ï€Ï?αγματικά.
    Θα γίνω καλό παιδί αν μου στείλεις ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

    Σε παÏ?ακαλώ…

    ΕυχαÏ?ιστώ,

    ΔημητÏ?άκης

    Ο μικÏ?ός ήξεÏ?ε όμως, ότι ακόμη κι αν έλεγε αλήθεια, αυτό το γÏ?άμμα δεν θα του έφεÏ?νε το ποδήλατο…
    ΤώÏ?α πια ανησÏ?χησε. Πήγε στην κουζίνα και είπε στην μαμά του ότι ήθελε να πάει στην εκκλησία.

    Η μαμά σκέφτηκε ότι το “κόλπο” της είχε πιάσει, μιας και είδε τον μικÏ?ÏŒ να είναι σκεφτικός και λυπημένος.

    “Πήγαινε, αλλά να γυÏ?ίσεις γÏ?ήγοÏ?α”.

    Ο ΔημητÏ?άκης πήγε στην εκκλησία της γειτονιάς. Μπήκε μέσα κι έÏ?ιξε μια ματιά γÏ?Ï?ω του να δει αν ήταν κανένας άλλος εκεί. Î Ï?οχώÏ?ησε Ï€Ï?ος το ιεÏ?ÏŒ και βÏ?ήκε μια εικόνα της Παναγίας, πολυ Ï€Ï?οσεκτικά και την έχωσε κάτω από το παλτό του και έφυγε από την εκκλησία Ï„Ï?έχοντας.

    Μπήκε γÏ?ήγοÏ?α στο σπίτι του, χώθηκε στο δωμάτιο του και πήÏ?ε μολÏ?βι και χαÏ?τί.

    ΓÏ?άμμα Πέμπτο

    Θεέ

    Έχω στα χέÏ?ια μου την μάνα σου.
    Αν θέλεις να την ξαναδείς, στείλε μου το ποδήλατο.

    ΞέÏ?εις ποιος.

    Tags:

Comments are closed.

Constantinos Koloumrbis 2004-2011 ©